Pff, dat is even omschakelen. Ik zit momenteel even in een echte popfase. In een slicke popfase, bedoel ik. Pluramon is bijvoorbeeld niet weg te slaan uit mijn AirTunes. De omschakeling naar ZXZW valt me dus even zwaar. Tuurlijk, ook ZXZW is pop. Alleen is het pop van de minder toegankelijke soort.
Mijn definitie van pop is overigens erg breed. Ook Jason Forrest, Jacob Kirkegaard en Kapotte Muziek is pop. Wat zou het anders moeten zijn? Ben eigenlijk benieuwd of Jason ook op ZXZW staat. Ik hoop het. Hem ‘m al te lang niet gesproken.
Goed, maar ter zake. Het persbericht over dit experiment is duidelijk: dit wordt voor mij een zoektocht. Wie denkt dat ik niet met plezier naar de sites van KindaMuzik, FileUnder en 3voor12 surf heeft het mis. Ik vind ze geweldig. Zowel als popjournalist, socioloog en liefhebber gebruik ik ze veelvuldig. Eerlijk gezegd geloof ik sowieso niet dat ik óf journalist óf socioloog óf liefhebber kan zijn. Ik ben het allemaal, altijd.
Wat me als oprichter van cut-up en ook in de tijd dat ik hoofdredacteur was van KindaMuzik maar niet los wil laten is hoe nieuwe media – of interactieve media, noem het hoe je wilt – kan helpen bij de problemen waar de popjournalistiek in Nederland al tijden mee worstelt. Mijn idee is dat de huidige Nederlandse popjournalistiek op het web daar niet toe in staat is. Ook KindaMuzik en cut-up niet. Ik steek de hand dus zeker in eigen boezem.
Wat er momenteel mis is met de Nederlandse popjournalistiek? Ach, daar kan ik pagina’s over vol schrijven. Heb ik ook al gedaan. Mijn artikel Schrijven kan iedereen verschijnt eind oktober in de Nieuwe Media in NL-krant die wordt uitgegeven door het Instituut voor Netwerkcultuur. Ik vat even snel samen:
- er is te weinig geld voor goede achtergrondverhalen
- verschillende media schrijven te vaak over precies hetzelfde op precies dezelfde manier
- (pop)journalisten hebben te weinig algemene kennis waardoor ze oppervlakkige stukken schrijven
- er is in Nederland te weinig interactie tussen popjournalisten, popproducenten en mensen die in andere kunstdisciplines werkzaam zijn
- bladenmakers in Nederland zijn vooral geïnteresseerd in de grootte van de doelgroep, niet in het opstellen van een strategie voor een medium
Ja, ik weet. Dat is flinke kritiek. Was het vroeger beter? Ik denk zelf van wel. Maar dan nog. Eigenlijk is die vraag niet relevant. Als ‘t denkbaar beter kan, is dat reden genoeg om er iets aan te doen. Zeg ik als aanhanger van het Duitse idealisme.
Terug naar het onderwerp van deze blog. Welke van de bovenstaande knelpunten kunnen met behulp van nieuwe media worden opgelost? Goede vraag. In ieder geval geldt op dit moment dat de popjournalistiek op het internet een afspiegeling is van de oude media. Inhoudelijk wijken 3voor12 en KindaMuzik niet af van bijvoorbeeld OOR. Al is OOR beter geschreven. Wel stoeien ze met technologie. De festivalverslaglegging van 3voor12 is een mooi voorbeeld van het complementair gebruik van video, radio, fotografie en geschreven woord.
Leidt dat tot een andere inhoudelijke benadering? Nauwelijks. Al zijn de stukjes van Thomas van Aalten een zachtromige verrassing. Komt niet door nieuwe media, wel door Van Aaltens schrijftalent.
Maar wat kan nieuwe media dan wel betekenen om bij te dragen aan een betere popjournalistiek? Dat wordt mijn onderzoekvraag voor de komende, pakweg, twee weken.
Vergeet niet je commentaar achter te laten. Daar is de commentfunctie voor. En eigenlijk doe ik het ook een beetje voor jullie. Toch?
6 reacties so far ↓
Maarten Brinkerink // september 12, 2007 bij 8:42 pm
Je doet het iig voor mij
Er liggen volgens mij een paar belangrijke ‘kansen’ binnen de ‘nieuwe media’ besloten:
Laagdrempeligheid (mensen kunnen op eigen initiatief op hun eigen manier een onderwerp naar eigen keuze behandelen)
Interactiviteit (een stuk kan door aanvullende bijdragen de oppervlakte ‘ontgroeien’)
Lage kosten (kosten hoeven geen remmende factor te zijn in de onderwerpkeuze. dit biedt naast meer ruimte voor relatief onbekende onderwerpen, naar mijn mening ook meer ruimte voor diepgang en vooral kritiek)
Bereik (ongeacht het onderwerp bestaat er de kans dat er een publiek gevonden zal worden)
Zoiets?
theo // september 12, 2007 bij 9:12 pm
goede punten. ik ben het met je eens. tot nu toe vertalen de lage kosten zich echter nog niet in meer diepgang en relatief onbekende onderwerpen. dat vergt nog wel wat uitzoekwerk.
ik wil hier overigens ook wat nieuwe mediatheorie behandelen. grappig overigens dat ZXZW in hun stukje over residenceschap reppen van dialectiek. ik denk dat negatieve dialectiek in dit geval een beter uitgangspunt is. kom ik ook nog terug!
Inge // september 12, 2007 bij 9:25 pm
Ik heb je zojuist gemaild, maar uit het oogpunt van discussie herhaal ik die boodschap hier nogmaals.
Mooi initiatief. Juist dat wat jij beschrijft, herken ik ook. Journalistiek op het internet is vooral produceren vanuit het magazinedenken, waarbij het resultaat verplaatst is naar het internet. Ik ben erg benieuwd naar wat je dus gaat doen tijdens zxzw.
Jouw queeste naar popjournalistiek 2.0 (zeg maar) is ook één van mijn drijfveren voor mijn nieuwste online kind Eclectro. Enkele voorbeelden van journalistiek die zich niet conformeert aan de beperkingen van internet, maar die ontstaat vanuit de mogelijkheden van het internet:
Dancefestival Outhouse met realtime video’s vanaf het veld (http://www.eclectro.nl/2007-09-01-eclectro-verslaat-outhouse-in-woord-beeld-en-geluid/) en de mogelijkheid voor de kijkers om met elkaar en de journalisten te chatten (check de chatbox bij de speler)
Live optredens van Sylvain Chauveau en Filmjolk uitzenden (http://www.eclectro.nl/2007-09-09-eclectro-zendt-live-fluister-met-sylvain-chauveau-uit/, wat trouwens fout ging vanwege haperende wifi, maar je snapt het idee)
In plaats van voorbeschouwingen in woord en beeld een voorbeschouwing in audio maken en deze aanbieden (voor Todaysarts op http://www.eclectro.nl/2007-09-12-win-passe-partouts-voor-het-todaysart-festival/ en voor Outhouse op http://www.eclectro.nl/2007-08-24-qbical-en-de-outhouse-2007-promo-mix/)
Statistieken van last.fm gebruiken als trendmeting voor wat er leeft bij luisteraars (zoals bij de Eclectro-groep op Last.fm en de wekelijkse updates hierover, zoals op http://www.eclectro.nl/2007-09-11-groep-eclectro-op-lastfm-week-36/)
Mogelijk inspireert het je voor je project tijdens zxzw. Ik ben benieuwd!
Jacob Haagsma // september 13, 2007 bij 3:28 pm
Euh, stokpaardje, ik weet het, maar: ,,wat KAN nieuwe media dan wel beteken etc”?
Jacob Haagsma // september 13, 2007 bij 3:31 pm
Wellicht ten overvloede: media, da’s meervoud, is met uitvinding van internet niet veranderd hoor.
Eric Lamers // september 13, 2007 bij 8:48 pm
Goed bezig….
Het is m.i. niet de vraag wat nieuwe media kunnen bijdragen aan popjournelastiek. Het is de vraag wat popjournelastiek kan bijdragen aan een nieuw medium als internet. (of mobile telefonie, etc..)
Op zich is de discussie boeiend (en nodig) maar als enkel de discussie het doel is schieten we toch niets op. Concrete doelstellingen die leiden tot vernieuwend gebruik van internet lijken me noodzakelijk.
Bovendien lijkt popmuziek te vaak los te staan van de popcultuur waarmee zij omgeven wordt. Het is de vraag of en hoe internet deze kloof kan dichten.
Daarnaast is er een hele technische kant van internet die de popjournalist in de weg zit. En niet alleen de popjournalist maar ook de muziekant. Want zeg nou eerlijk, op enkele marginale projecten na (zoals artisten die wavefiles uitwisselen en zo van over de hele wereld toch samen aan een nummer werken) heeft internet ook nog niet veel bijgedragen aan de vernieuwing van muziek…
Zo’n myspace is bijvoorbeeld een typisch geval van McLuhan’s ‘horseless carriage syndrome’. Dus niet alleen de popjournalisten maar ook de popmuziekanten moeten zich eens gaan afvragen wat ze nu werkelijk met internet kunnen…